Zoeken in de muziekgeschiedenis

Wordt geladen...

17 feb. 2012

Muziekgeschiedenis van 18 Februari

The Jimi Hendrix Experience speelt op 18 Februari 1969 in The Royal Albert Hall in Londen, met in het voorprogramma de groep Soft Machine. Het concert in The Royal Albert Hall is met 5000 bezoekers compleet uitverkocht. Voor het concert verteld Jimi Hendrix in een interview met Bob "The Raver" Dawbarn van Melody Maker het volgende: "I just hope the concert turns out all right. We haven't played in a long time and we concentrate on the music now. As long as people come to listen rather than to see us then everything will be all right. It's when they come to see you doing certain things on stage that you can get hung up." The Jimi Hendrix Experience speelt tijdens het concert ondermeer de volgende nummers: Tax Free, Fire, Hear My Train A Comin', Foxy Lady, Sunshine of Your Love, Spanish Castle Magic, Star Spangled Banner, Purple Haze en Voodoo Chile. Na het concert speelt Jimi Hendrix in de kleedkamer een acoustische versie van Hound Dog, waarbij ondermeer zijn vriendin Kathy Etchingham en Steve Gold met zijn vrouw bij aanwezig zijn. In een interview met Richard Green voor New Musical Express van 22 Februari 1969 verteld Noel Redding: "We played Jeff Beck's Truth in the dressing room to get into the mood. Jimi was relaxed and happy. Instead of his usual non-stop jumping, he played in a variety of poses and we went down well". In hetzelfde interview verteld Mitch Mitchell: "These concerts are okay, but I'd rather be on a tour, be on the road. Today, it's just round the corner, do a concert and go home. You do a month in the States and feel shot at the end, but the first two weeks are great!'"


Op 18 Februari 1965 neemt de Noord-Ierse groep Them het nummer Here Comes The Night op. Here Comes The Night is geschreven en geproduceerd door Bert Berns. Op 25 Maart 1965 komt de single binnen in de Engelse hitlijst, en haalt de tweede plaats.

Britney Spears klaagt op 18 Februari 2005 een Amerikaans tijdschrift aan, nadat het zonder toestemming foto's heeft gepubliceert van haar huwelijk met Kevin Federline. Het weekblad US besteedt vijf pagina's aan het paar, dat ondermeer gefotograveerd is tijdens de huwelijksreis op het Turtle Island Resort op de Fuij eilanden. In een commentaar op de aanklacht zegt US Magazine: "Britney should start her own magazine if she'd like to dictate her own coverage" and "coming from a celebrity who sold pictures of both her wedding and her stepdaughter, it's unlikely the issue here is privacy."

Op 18 Februari 2006 geven The Rolling Stones voor ruim 1 miljoen fans een gratis concert op het strand van Copacabana in Rio de Janeiro, Brazilie. Deze show maakt deel uit van de A Bigger Bang-wereldtournee. The Rolling Stones spelen twintig nummers waaronder Jumpin' Jack Flash, Start Me Up en (I Can"t Get No) Satisfaction. Het concert in Rio De Janeiro is het derde live-optreden van The Rolling Stones in Brazilie, en hun eerste gratis concert. De ruim één miljoen bezoekers zijn geen record. Op een optreden van Rod Stewart op het strand van Copacabana zijn in 1994 destijds ruim 3.5 miljoen mensen afgekomen.

Patrick Waite overlijdt op 18 Februari 1993 op 24-jarige leeftijd aan de gevolgen van hartproblemen. Patrick Waite wordt op 16 Juni 1958 geboren in Birmingham en richt samen met zijn vader Frederick en zijn broer Junior en de broertjes Michael en Kelvin Grant de groep Musical Youth op. De jonge groepsleden (13 jaar) zitten dan nog op de Duddeston Manor School in Nechells, Birmingham waar de groep is opgericht. Hun debuutsingle, die in eigen beheer wordt opgenomen, levert ze een platencontract op bij MCA Records. Rond die tijd wordt Frederick Waite vervangen door Dennis Seaton. In 1982 wordt de single Pass The Dutchie uitgebracht. De titel Pass The Dutchie is een verbastering van Pass The Kouchie, een lied over marihuana gezongen door The Mighty Diamonds. Dutchie is Jamaicaans-Engels voor kookpot. Pass The Dutchie bereikt in onder meer Groot-Brittannixc3xab en Nederland de nummer 1-positie. Hierna volgt nog een top 10 hit in Nederland Youth Of Today. Volgende singles worden een minder groot succes. In 1985 gaat Musssical Youth uit elkaar nadat Dennis Seaton de groep verlaat. Patrick Waite begint aan een criminele carriere, en wordt op 27 Oktober 1990 veroordeeld tot een gevangenisstraf van vier jaar voor zijn aandeel bij een roofoverval. In 2004 komt er toch een einde aan de stilte rondom Musical Youth met de single Pretty Woman die wordt opgenomen met Pato Banton (bekend van de hit Baby Come Back met UB40-zanger Ali Campbell). In 2005 wordt deze single gevolgd door het album Legal Now. Vanwege de psychische gesteldheid van Junior Waite en Kelvin Grant, blijven alleen Dennis Seaton en Michael Grant over in de huidige samenstelling van de groep.

Op 18 Februari 1967 komt You Go Your Way van Davy Jones op nummer 34 binnen in de Nederlandse Top 40. Het door Bob Dylan geschreven nummer is onder de oorspronkelijke titel You Go Your Ways als Most Likely You Go Your Way And I'll Go Mine te vinden op zijn album Blonde On Blonde uit 1966. Op de B-kant van de single van Davy Jones staat Have Mercy, geschreven door Davy Jones zelf. De productie is van Job Maarse, terwijl Arthur de Groot voor de arrangementen tekent van beide nummers. De Groot is de toetsenist van De Clungels. Deze Amsterdamse beatgroep zorgt voor de begeleiding. De Clungels bestaan verder uit de gitaristen Paul Brachel en Axel van Duin en bassist Jaap Gerritsen. You Go Your Way blijft op 33 steken. Davy Jones is een Canadese soulzanger die in zijn geboorteland al in 1959 platen maakt. Begin jaren zestig treedt hij op in The Cavern Club in Liverpool waar hij wordt begeleid door de dan nog onbekende Engelse groep The Beatles. Rond 1967 komt hij via Engeland een tijd in Nedeland en Duitsland. Hij treed ondermeer op met The Clungels, Pocomania en Met & Zonder.


The Rolling Stones beginnen op 18 Februari 1966 aan hun tweede tour door Australie en Nieuw-Zeeland met twee optredens in het Commemorative Auditorium in Sydney. Het voorprogramma wordt verzorgd door The Searchers: "We reisden door Australie met The Rolling Stones, een combinatie die even raar is als Vlad De Spietser samen in een groep met Moeder Theresea", aldus Frank Allan bassist van The Searchers. De setlist van The Rolling Stones bestaat uit de volgende nummers: The Last Time, Mercy Mercy, She Said Yeah, Play With Fire, Not Fade Away, The Spider And The Fly, That's How Strong My Love Is, Get Off Of My Cloud, 19th Nervous Breakdown en Satisfation. The Rolling Stones verdienen met de tournee $59.139. Hun Engelse agent krijgt hiervan $5321. De Stones krijgen per persoon, na aftrek van alle kosten, $7063, die alleen door hun manager niet worden uitbetaald.

Op 18 februari 1995 overlijdt Denny Cordell in het Ierse Dublin aan de gevolgen van lymfklierkanker. Denny Cordell (op foto met bril) wordt in Buenos Aires, Argentinixc3xab geboren maar groeit op in Engeland. Op 21 Jarige leeftijd raakt hij bevriend met Chris Blackwell, de baas van Island Records, wat net begint door te breken en waarvoor hij produktie werk gaat doen. Met The Moody Blues neemt hij het nummer Go Now op, waarna hij zijn eigen produktie maatschappij Straight Ahead kan opzetten waarvoor hij ondermeer voor Joe Cocker het nummer With A Little Help From My Friends produvceert. Andere groepen die Cordell produceert zijn ondermeer The Move en Procol Harum. In 1970 zet Crdell samen met Leon Rusell het platenlabel Shelter op waarop werk van Leon Rusell & The Shelter People en Tom Petty verschijnt. Ook brengt het label de eerste Amerikaanse single van Bob Marley, Duppy Conqueror uit. Begin jaren 80 trekt Cordell zich terug uit de muziekbusiness en begint zich bezig te houden met renpaarden. Begin jaren 90 gaat Cordell toch weer aan het werk bij zijn vriend Chris Blackwell voor Island Records, en is ondermeer verantwoordelijk voor het contracteren van The Cranberries en het produceren van hun debuutalbum Everybody Else is Doing It So Why Can't We? Denny Cordell is 51 jaar geworden.

Ray Charles neemt op 18 Februari 1959 het nummer What'd I Say (Part 1) op. De single komt op 6 Juli 1959 de Amerikaanse hitparade binnen. What'd I Say, met op de B-kant het nummer What'd I Say (Part 2), bereikt de zesde plaats. Het is de eerste top 10-hit voor de blinde zanger/pianist uit Albany in Georgia.

Op 18 Februari 1974 geeft Yes de eerste van twee concerten in het Madison Square Garden te New York in het kader van de Tales From Topographic Oceans Tour. De concerten zijn binnen een paar dagen uitverkocht. Op zich natuurlijk niets bijzonders, ware het niet dat de kaarten al zijn uitverkocht voor de organisatie kan beginnen met een reclame-campagne. Een zich snel verspreidend gerucht is voldoende om van alle entreekaarten te verkopen, nog voor de eerste poster was aangeplakt. De concerten bestaan uit twee delen, voor de pauze wordt het album Close To The Edge compleet gespeeld, terwijl na de pauze nummers van het nieuwe album Tales From Topographic Oceans aan bod komen. De volledige setlist is als volgt: Firebird Suite, Siberian Khatru, And You And I, Close To The Edge, The Revealing Science Of God, The Remembering, The Ancient, Ritual en Roundabout.

Een bedrieger die zich voordoet als zanger Suggs van de groep Madness zorgt op 18 Februari 1989 voor grote verwarring. Zich voordoent als Suggs belt hij BBC Radio 1 met de vraag of zij een eenmalig optreden willen aankondigen in Newcastle. Later blijkt dat hij ook locale radiostations heeft gebeld.

De Amerikaanse blueszanger en gitarist Snooks Eaglin overlijdt op 18 Februari 2009 in het Ochsner Medical Center in New Orleans, Louisiana aan de gevolgen van een hartaanval. Snooks Eaglin wordt op 21 Januari 1936 in New Orleans, Louisiana geboren als Fird Eaglin Junior. Wanneer hij één jaar oud is wordt hij getroffen door de ziekte glaucoom, waardoor hij blind wordt. Vier jaar later leert hij zichzelf gitaarspelen door naar de radio te luisteren (zijn bijnaam dankt hij aan het radiopersonnage Baby Snooks). In 1947 wint Eaglin met Twelfth Street Rag de talentenjacht van het radiostation WNOE. Drie jaar later wordt hij beroepsmuzikant en sluit zich aan bij The Flamingoes, de band van Allen Toussaint. In 1953 maakt Snooks Eaglin zijn eerste plaatopname als gitarist van James "Sugar Boy" Crawford. Een ontmoeting met Harry Oster, een folklorist van de Universiteit van Louisiana, leidt tot een eigen platencontract. Spoedig verschijnen er Snooks Eaglin platen op labels als Folkways, Folklyric en Prestige/Bluesville. In de loop der jaren ontpopt Eaglin zich verder als iemand die alle stijlen aankan en krijgt hij de bijnaam "Human Jukebox". De typische New Orleans R & B stijl van de blinde gitarist krijgt vaste vorm wanneer hij van 1960 tot 1963 opnames maakt voor Imperial en wordt begeleid door pianist James Booker en drummer Smokey Johnson. Van deze opnames, veel is geschreven door Dave Bartholomew, verschijnt het album The Complete Imperial Recordings. De meest consistente periode van Snooks Eaglin is zijn tijd bij Black Top Records wat leidt tot vier studioalbums en één live-plaat. Nadat Black Top Records in 1999 ophoudt te bestaan maakt Snooks Eaglin voor Money Pit Records nog de plaat The Way It Is. Snooks Eaglin is 73 jaar geworden.

The Everly Brothers staan op 18 Februari 1960 in de studio om het nummer Like Strangers op te nemen. Deze single komt op 31 Oktober 1960 binnen in de Billboard Hot 100, en bereikt de 22ste plaats. Like Strangers is de laatste single die Don en Phil Everly voor het platenlabel Cadence opnemen. Op 17 Februari 1960 hebben de broers Everly een platencontract getekend met Warner Brothers.

Op 18 Februari 1974 wordt het titelloze debuutalbum van Kiss uitgebracht. Het album komt op 20 April 1974 binnen in de albumlijst van Billboard, en blijft op 87 steken. Op KIss staan de volgende nummers: Strutter, Nothin' To Lose, Firehouse, Cold Gin, Let Me Know, Kissin' Time, Deuce, Love Theme From Kiss, 100,000 Years en Black Diamond. Van het album wordt Nothin' To Lose, met op de B-kant Love Theme From KISS al eerste single uitgebracht. Kiss wordt in 1972 in New York opgericht door gitarist Paul Stanley en bassist Gene Simmons (beiden ex-Wicked Lester). Via advertenties worden leadgitarist Ace Frehley en drummer Peter Criss aangetrokken, waarna de groep zich toelegt op het produceren van keiharde rechttoe-rechtaan rock in combinatie met een imago dat zowel inhaakt op de dan heersende glittertrend als op komisch/agressieve wijze refereert aan figuren uit comics- en science fantasy-boekjes. In 1973 komt het viertal in contact met tv-producent Bill Aucoin, die het management op zich neemt en een deal afsluit met het ambitieuze en niet onbemiddelde Casablanca-label. Op die manier gesteund door een omvangrijke geldbron annex publiciteitsmachine slaat het Kiss-concept binnen de kortste keren in als een bom, niet in de laatste plaats door toedoen van een wervelende en spectaculaire stageshow. De echte doorbraak komt pas met het live-album ALIVE!, eigenlijk een live best-of van de eerste drie albums.

Abba staat op 18 Februari 1978 op de eerste plaats in Engeland met Take A Chance On Me. Het is voor de Zweedse groep de zevende keer dat ze de eerste plaats in Engeland halen. Eerder gebeurde dat in 1974 (Waterloo), 1975 (Mamma Mia), 1976 (Fernando en Dancing Queen) en in 1977 (Knowing Me Knowing You en The Name Of The Game). Na Take A Change On Me moet Abba meer dan twee jaar wachten op de volgende Nr 1. Dat wordt The Winner Takes It All in Augustus 1980, gevolgd door Super Trouper die in November 1980 op Nr 1 staat.


Country-zanger Johnny PayCheck overlijdt op 18 Februari 2003 aan de gevolgen van astma in Nashville in Tennessee. Johnny PayCheck wordt op 31 Mei 1938 in Greenfield, Ohio als Donald Eugene Lytle geboren. Op zesjarige leeftijd leert hij gitaar spelen. Als hij professioneel zanger wordt, kiest hij voor de artiestennaam Johnny PayCheck als parodie op Johnny Cash. Johnny PayCheck neemt gedurende zijn carierre zeventig albums op en heeft meer dan twintig hits. Zijn grootste hit is Take This Job And Shove It, waarvan het gelijknamige album meer dan 2 miljoen exemplaren verkoopt. Andere hit van Johnny PayCheck zijn: Don't Take Her, She's All I Got. I'm the Only Hell Mama Ever Raised, Slide Off Your Satin Sheets, Old Violin en You Can Have Her. Van 1989 tot 1991 wordt zijn carierre onderbroken door een gevangenisstraf nadat hij een man in een bar in Ohio door zijn hoofd heeft geschoten. Tijdens zijn verblijf in The Chillicothe Correctional Institute in Ohio geeft hij samen met Merle Haggard een concert voor alle mede gedetineerden. Johnny PayCheck heeft ondermeer samengewerkt met George Jones, Porter Wagoner, Faron Young, Ray Price, Merle Haggard, Willie Nelson en Ernest Tubb. Johnny PayCheck is 64 jaar geworden.

Tijdens een liefdadigheidsconcert in Miami in Florida op 18 Februari 2006 is er een optreden van Barry en Robin Gibb van The Bee Gees. De opbrengst van het liefdadigheidsconcert is voor onderzoek naar diabetes. Barry en Robin Gibb zingen ondermeer. Stayin' Alive, Massachusetts en How Deep Is Your Love. Voor Barry en Robin Gibb is dit hun eerste gezamenlijke optreden na de dood van hun broer Maurice Gibb die op 12 Januari 2003 op 53-jarige leeftijd is overleden aan een hartstilstand.


Atomic Kitten bevestigt op 18 Februari 2004 dat ze tijdelijk uit elkaar gaan. Natasha Hamilton (foto) heeft moeite met het combineren van een pop-carriere en het moeder zijn. Atomic Kitten neemt haar teveel in beslag. Zij wil meer tijd besteden aan haar zoontje Josh, die anderhalf jaar oud is. Haar arts heeft Natasha Hamilton in November 2003 al aangeraden meer rust te nemen en het wat kalmer aan te doen. "I've not really had a moment to be with Josh consistently and properly since he was born, having released 2 albums and 6 singles since 2002 and promoting them around the world. I knew that the time would come when I'd need to take time out. Luckily the band is in great shape following a brilliant autumn and I have wonderful mates in Jen and Liz, at my management company and at Innocent Records who all support me completely." aldus Nataha Hamilton. Volgens de woordvoerder van Atomic Kitten is de split niet permanent. Voor 2005 maakt het Engelse trio bekend hoe zij in de toekomst verder gaan. Natasha Hamilton, Jenny Frost en Liz McClarnon gaan nog wel op tournee door Engeland. Hun voorlopig laatste live-optreden is op 11 Maart 2004 in Hull. Eind Maart 2004 verschijnt er een verzamel-CD van Atomic Kitten. Hierop staan ondermeer alle singles. Als voorproefje op het album wordt Someone Like Me, de nieuwe single van Atomic Kitten, uitgebracht.

The Everly Brothers, trompettist Al Hirt en Timi Yuro zijn op 18 Februari 1962 te gast in The Ed Sullivan Show. In aflevering 695 van het televisieprogramma zingt Timi Yuro Come Rain Or Come Shine en Wrap Your Troubles In Dreams. The Everly Brothers zingen Crying In The Rain en Jezebel. Het is voor de negende keer dat Don en Phil Everly bij Ed Sullivan in het programma staan. Omdat de broers in dienst zitten, en zij slechts het weekend vrij hebben, zijn zij gekleed in de uniformen van de Amerikaanse marine, en is hun haar kort geschoren.

David Gilmour is op 18 Februari 1968 de opvolger van Syd (Roger) Barrett bij Pink Floyd. Nadat Syd's drugobsessie steeds meer negatieve effecten op de groep begint uit te oefenen, besluiten Roger Waters, Nick Mason en Rick Wright een extra gitarist aan te trekken. Gilmour is een kennis van Syd Barrett. Een aantal maanden speelt Pink Floyd als vijf mans formatie, totdat Syd Barrett niet meer te handhaven is en David Gilmour zijn plaats voor vast inneemt. David Gilmour is voor het eerst te horen op het album A Saucerful Of Secrets dat Pink Floyd op 29 Juni 1968 uitbrengt. Op het nummer Corporal Clegg zijn zowel David Gilmour als Syd Barett te horen als zanger. Het is tevens de laatste Pink Floyd plaat waarop Syd Barrett te horen is. Roger 'Syd' Barrett overlijdt op 7 Juli 2006, op 60-jarige leeftijd, in zijn huis in Cambridge aan de gevolgen van kanker. Tot aan zijn dood krijgt Barrett royalty's van zijn oeuvre met Pink Floyd. David Gilmour heeft er, naar eigen zeggen, steeds op toegezien dat het geld zeker bij Barrett terechtkomt.

In een interview met een Britse krant laat Bill Wyman op 18 Februari 1980 weten dat hij in 1982 The Rolling Stones zal gaan verlaten. "Na het 20-jarig bestaan van de band stop ik ermee. Ik ben dan te oud om nog serieus genomen te worden", aldus Bill Wyman. Uiteindelijk verlaat Bill Wyman The Rolling Stones op 9 December 1992 nadat de Steel Wheels tour is afgelopen. Als vervanger wordt Darryl Jones aanhetrokken, die ondermeer bij Miles Davis, Sting, Peter Gabriel en Madonna gespeeld heeft.

Willy Alberti overlijdt op 18 Februari 1985 aan de gevolgen van kanker. Willy Alberti wordt op 14 Oktober 1926, als Carel Verbrugge, in de Amsterdamse volsbuurt De Jordaan geboren. Hij komt uit een muzikale familie: Zijn vader verdient de kost als zingende kelner en zelf is Alberti als tiener vaak met zijn neef Jantje van Musscher (de latere Johnny Jordaan) te vinden op straathoeken waar zij levensliedjes vertolken. Op dertien jarige leeftijd debuteert Alberti in de operette Rose Marie. Deze operette wordt in het Amsterdamse Theater Carre opgevoerd. Willy Alberti is de eerste Nederlandse zanger die de Amerikaanse hitparade haalt. Op 30 november 1959 komt zijn versie van Marina binnen in de Billboard Hot 100. De single haalt de 42ste plaats. Begin 1984 blijkt Willy Alberti te lijden aan lever- en maagkanker. Op 12 Oktober 1984 verschijnt hij, sterk vermagerd, nog één keer op televisie in het door Mies Bouwman gepresenteerde programma In De Hoofdrol. Na zijn overlijden wordt het postuum uitgebrachte nummer Liefde een kleine hit. In navolging van Nathalie Cole en haar vader Nat 'King' Cole doet Willeke Alberti in 1995 een duet met haar vader. Zo ontstaat een nieuwe versie van De Glimlach Van Een Kind. Willy Alberti is 58 jaar geworden

Ron Brandsteder en Jose Hoebee komen op 18 Februari 1984 op nummer 28 binnen in de Nederlandse Top 40 met hun single So Long Marianne. So Long Marianne is geschreven door Leonard Cohen en door de Canadese dichter/zanger zelf als eerste in 1967 opgenomen voor zijn album Songs Of Leonard Cohen. So Long Marianne van Ron Brandsteder en Jose Hoebee bereikt op 10 Maart 1984 een 11e plaats als hoogste notering.

Op 18 Februari 1976 wordt het 20ste Nationale Songfestival rechtstreeks vanuit het Congresgebouw in Den Haag op televisie uitgezonden. Tijdens dit door Willem Duys gepresenteerde Songfestival worden er door Sandra Reemer, Spooky & Sue, Bolland & Bolland, Rosy & Andres en Lucifer vijf nummers gezongen. Sandra Reemer wint met The Party Is Over, wat geschreven is door Hans van Hemert. Van Hemert heeft hoorbaar zijn inspiratie geput uit Those Were The Days van Mary Hopkin. Tijdens de internationale finale van het Eurovisie Songfestival op 3 April 1976, ook in Den Haag en met Corry Brokken als presentatrice, wordt Sandra Reemer negende. Het internationale festival wordt gewonnen door de Britse Brotherhood Of Man met Save Your Kisses For Me. Deze single komt op 3 April 1976 op een 23ste plaats de Nederlandse Top 40 binnen, en staat vanaf 24 April 1976 twee weken op de eerste plaats.

Wegens overweldigend succes is Elvis Presley op 18 Februari 1956 voor de derde keer te gast in The Dorsey Brothers Stage Show. In dit televisieprogramma van de omroep CBS zingt Elvis Presley de volgende nummers: Tutti Frutti en I Was The One. Presley wordt begeleid door Scotty Moore, Bill Black en D.J.  Fontana.

Vince Neil stapt op 18 Februari 1992 op als zanger van Motley Crue. Na elf jaar vindt hij het welletjes, en wil meer tijd besteden aan zijn loopbaan als autocoureur. Dit is althans de verklaring van Neil zelf. Wanneer Neil voor de zoveelste keer te laat verschijnt bij de repetities voor de voorbereiding op het album Til Death Do Us Part, wordt hem door de rest van de band verweten dat hij de passie voor de muziek kwijt is. Ware reden is de extreme onhandelbaarheid (drugs, gokken) van de zanger. Zijn vervanger is de van The Scream afkomstige Corabi, met wie Motley Crue aan een eindeloos lijkend studio-avontuur begint, onder meer met hulp van producer Bob Rock, die eerder ook voor het album Dr Feelgood tekent. In Augustus 1992 sluit Vince een contract af met de Warner Brother Studios voor de opname van zijn eerste soloalbum Exposed. Dit album wordt opgenomen samen met Robbie Crane (bassist), Vik Foxx (drummer), Dave Marschall (gitaar) en Steve Stevens (gitaar). In Oktober 1992 spant Vince Neil een rechtszaak aan tegen Mxc3xb6tley Crxc3xbce en eist een schadevergoeding van 5 miljoen dollar en 25% van de opbrengst van de verdere albums van de groep. In 1995 krijgt Vince Neil de zwaarste slag van zijn leven te verwerken, wanneer zijn 4-jarig dochtertje Skylar op 15 augustus 1995, na 6 zware operaties en maandenlange chemokuur en bestraling, overlijdt aan de gevolgen van nierkanker. In 1996 schrijft hij op zijn 2de soloalbum, Carved In Stone, een ode aan Skylar onder de titel Skylar's Song. Op 27 Januari 1997 wordt een reunie van Motley Crue aangekondigd op de American Music Awards. Op 24 Juni 1997 brengt de band het album Generation Swine uit, met Vince Neil opnieuw als zanger.

Captain Beefheart & His Magic Band maken op 18 Februari 1971 hun podiumdebuut in The Unganos in New York. De componist, instrumentalist, zanger, tekenaar, schilder en beeldhouwer Don Van Vliet, alias Captain Beefheart, wordt op 15 Januari 1941 geboren in Glendale, Californie. Wanneer hem op 13-jarige leeftijd een beurs wordt aangeboden voor kunstonderricht in Europa, verhuist het gezin Van Vliet ijlings naar het meer afgelegen Lancaster. Daar slaat de muze eerst goed toe, want op de lokale High School ontmoet hij Frank Zappa, met wie hij de meest fantastische plannen smeedt. Dons interesse voor de blues is dan al gewekt en hij leert zichzelf mondharmonika spelen, waarna hij zich in een experimentele periode op de saxofoon concentreert. De naam Captain Beefheart ontleent aan een idee voor een filmproject met Zappa, dat de werktitel Captain Beefheart Meets The Grunt People draagt.

Elvis Presley staat op 18 Februari 1959 voor de eerste en laatste keer in zijn leven op een Europees podium. Met enkele bevriende soldaten is Elvis vanuit Duitsland op verlof in Parijs. In het Lido kan Elvis Presley het niet laten op het podium te springen en enkele nummers te zingen. Helaas is het publiek al naar huis, en zijn de toehoorders slechts enkele schoonmakers en zijn vrienden.

Op 18 Februari 1966 treedt de Amsterdamse zanger Sjakie Schram op in een aflevering van In Voor De Vuist Weg van Willem Duys. Schram heeft een single opgenomen, waarin hij oproept niet met een slok op achter het stuur te kruipen. De tekst van Glaasje Op Laat Je Rijden is geschreven door Veronica-discjockey Joost den Draayer (alias Willem van Kooten) op muziek van Joop Portengen. Sjakie Schram wordt op 2 Februari 1927 in amsterdam geboren en overlijdt op 20 Mei 1989. Glaasje Op Laat Je Rijden haalt een tweede plaats in de Top 40, en zijn enige top 10 hit. In de periode 1965-1970 kan hij zich nog meten met grote volkszangers als Johnny Hoes, johnny jordaan, Vader Abraham en Willy Alberti. Bassie en Adriaan schrijven voor hem nog het nummer Ik Heb Niets Gezien en Jack Jersey het nummer Zuster Oh Zuster. Als in 1969 Ajax in Madrid haar eerste Europacup finale haalt schrijft hij nummer Ajax, Geef Hem Van Katoen. Andere bekende nummers van Sjakie Schram zijn: Tante Mien Mag Ik Je Poesje Even Zien, Oh Joke, Kon Jij Maar Koken, Ik Zie, Ik Zie Wat Jij Niet Ziet en Allemaal Op De Bok.

Lulu en Bee Gees zanger Maurice Gibb treden op 18 Februari 1969 in het huwelijk, in St James Church in Gerrards Cross, Engeland. Lulu, die een paar weken later zou deelnemen aan het Eurovisie Songfestival, wil de trouwerij geheim houden, maar het nieuws lekt uit en het dorp wordt overspoeld door duizenden fans. In April 1973 loopt het huwelijk op de klippen.

Op 18 Februari 1959 wordt door platenmaatschappij United Artists in Amerika de single Come To Me van Marv Johnson uitgebracht. Come To Me is in December 1958 onder productionele leiding van Berry Gordy jr. opgenomen en wordt op 21 Januari 1959 als allereerste single op het label van Gordy, Tamla Motown uitgebracht. Tamla Motown is echter niet voorbereidt op het succes van de single en kan de vraag en distributie (nog) niet aan, met als gevolg dat het grote UA de single opnieuw uitbrengt. Op het door Marv Johnson en Berry Gordy jr. geschreven Come To Me zijn The Rayber Voices te horen als achtergrondkoortje. The Rayber Voices zijn: Robert Bateman (bas), Brian Holland (bariton) en Raynoma 'Miss Ray' Liles, die later de tweede vrouw van Berry Gordy jr. zou worden. Marv Johnson wordt op deze single begeleidt door een aantal muzikanten die later uit zouden groeien tot de vermaarde Funk Brothers: James Jamerson (bas), Benny Benjamin (drums), Eddie Willis (fluit) en Joe Messina (saxofoon). Come To Me, met op de b-kant Whisper , bereikt een 30ste plaats in de Amerikaanse hitlijst. 

De Engelse impresario Leslie Grade laat op 18 Februari 1961 weten dat Cliff Richard rond de dertigduizend pond sterling kan verdienen met zijn volgende bioscoopfilm. Inmiddels is bekend dat de 52-jarige Engelse acteur Robert Morley één van de tegenspelers van Cliff Richard wordt. De film gaat uiteindelijk The Young Ones heten.

Op 18 Februari 1974 beginnen The Beach Boys met een optreden op de Airforce Academy in Colorado Springs aan een tournee door Amerika. Jim Stafford verzorgt het voorprogramma. Er wordt vooral op scholen en universiteiten opgetreden. De laatste show van deze Amerikaanse tour is op 16 Maart 1974 op de universiteit van Scranton in Pennsylvania.

Wanneer Heintje Simons op 18 Februari 1971 in West-Duitsland bezig is aan de opnamen voor zijn nieuwe film Morgen Fallt Die Schule Aus krijgt hij plotseling hevige buikpijn. In Munchen wordt hij in allerijl geopereerd aan zijn blindedarm. Zijn beide tegenspelers, de jodelende tweeling Matthias en Johannes, komen hem in het ziekenhuis opzoeken.

Vanaf 18 Februari 1977 ligt de single True Love van George Harrison in de platenwinkel. Op de B-kant staat Pure Smokey. Zowel True Love als Pure Smokey zijn afkomstig van zijn album Thirty Three And A Third dat op 19 November 1976 is verschenen. True Love is geschreven door Cole Porter en in 1956 voor het eerst op de plaat gezet door Bing Crosby en Grace Kelly. Het nummer is afkomstig uit de musical High Society. Voor Grace Kelly betekent High Society in 1956 haar afsheid van Hollywood, zij treedt op 19 April 1956 in het huwelijk met prins Rainier III van Monaco. De B/kant van de single, Pure Smokey, is een door Harrison geschreven ode aan soulzanger Smokey Robinson. True Love wordt geen hit. In Nederland bereikt True Love met op de B-kant Crackerbox Palace, een vierde plaats in de Tipparade als hoogste notering.

In het programma Deutschland Sucht Den Superstar dat in Duitsland wordt uitgezonden door RTL valt Didi Knoblauch op 18 Februari 2006 af. Didi Knoblauch komt in december 2005 in opspraak als blijkt dat hij eigenlijk een meisje is. Van het geld dat "hij" wint met deze Duitse versie van Idols wil hij zich een penis laten aanmeten.

Marie Keating wordt op 18 Februari 2001 als dochter van Ronan Keating en zijn vrouw Yvonne. De zanger van Boyzone en het voormalige Ierse fotomodel hebben dan al een zoon, Jack, die op 15 Maart 1999 geboren is. Ronald Keating en Yvonne Connolly kennen elkaar al vanaf hun 13e jaar wanneer zij op 30 April 1998 in het huwelijk treden. Marie Keating is vernoemd naar de moeder van Ronan, die op 2 Februari 1998 is overleden aan de gevolgen van borstkanker. Op 7 September 2005 volgt een tweede dochter, wanneer Ali wordt geboren. 

Op 18 Februari 1972 geeft The Steve Miller Band een concert in het Concertgebouw in Amsterdam. Het optreden wordt opgenomen en later ondermeer uitgezonden in het KRO programma Legendarisch Live! Het optreden van The Steve Miller Band is net voor zijn grote doorbraak in 1973 met The Joker. Het Concertgebouw optreden laat een Miller horen die nog niet zijn definitieve vorm heeft gevonden. Het optreden is bluesy en soms ook zeer ingetogen. Steve Miller speelt ondermeer Gangster Of love, Motherless Children en Space Cowboy.

Muziek Jarige Op 18 Februari

1933: Yoko Ono - Zangeres Japan
1939: Bobby Hart (Robert Harschman) - Zanger USA
1941: Irma Thomas - Soul Zangeres USA
1941: Herman Santigo - Frankie Lymon & The Teenagers Zanger
1945: Jimmy Jewell - Gallagher & Lyle Saxofoon
1949: Hans Waterman - Solution Drums
1947: Dennis Deyoung - Styx Zanger/Toetsen
1952: Judy Kay Newton - Juice Newton Zangeres
1952: Randy Crawford - Zangeres USA
1953: Robbie Bachman - Bachman Turner Overdrive Gitaar/Zang
1953: Derek Pellicci - Little River Band Drums
1953: Nico Arzbach - De Dijk Gitaar
1954: John Travolta - Zanger/Acteur USA
1955: Brian James - The Damned Gitaar
1961: Jasper Stainthorpe - Then Jerico Bas
1966: Dr. Dre (Andre Young) - Rapper USA
1966: Tommy Scott - Space Zanger
1970: Jez Williams - The Doves Gitaar
1970: Andy Williams - The Doves Drums/Zang

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen